مشاهده تاثیر تغییرات ایجاد شده در رجیستری

اگر بخواهید در ویندوز 98 و ME تاثیر تغییرات در رجیستری را سریعاً مشاهده کنید ، سه کلید Ctrl+Alt+Del را همزمان فشار دهید و مدخل  Explorer را انتخاب کنید و بعد دکمه End       task  را بزنید با زدن این دکمه ، پنجره Shutdown ظاهر می شود ، در پنجره Shutdown  دکمه Cancle را بزنید ، بعد از مدتی پنجره ای با عنوان A program not responding  ظاهر خواهد شد که شامل دو دکمه cancle و  End Task می باشد. با زدن دکمه End Task و Explorer دوباره راه اندازی شده و تغییرات اعمال می شوند و می توانید آنها را مشاهده کنید. در بعضی از دستورات راه اندازی دوباره Explorer موثر نمی باشد و برای مشاهده تغییرات باید سیستم را Logoff و یا Restart کنید.

در ویندوزهای XPو 2000 برای اینکه بتوان تغییرات ایجاد شده را سریعاً مشاهده کرد سه دکمه Ctrl+Alt+Del  را همزمان فشار دهید و بعد دکمه Task Manager را انتخاب کنید، از پنجره ظاهر شده، Tab ( پنجره ) Proccess را انتخاب کنید و بعد مدخل Explorer را انتخاب کرده و دکمه End Proccess را می زنیم ( در این مرحله Explorer بسته خواهد شد ) و بعد وارد Tab ( پنجره ) Applications  شده و دکمه New Task  را می زنیم و بعد نام Explorer تایپ کنید و با زدن دکمه Explorer , OK دوباره راه اندازی شده و می توانید تغییرات را مشاهده کنید. توجه داشته باشید که در بعضی از دستورات راه اندازی دوباره Explorer موثر نمی باشد و برای مشاهده تغییرات باید سیستم را Logoff و یا Restart کرد.

 

نحوه ساختن یک کلید در زیر کلید دیگر

برای اجرا کردن یک دستور مانند دستوراتی که در این کتاب گفته شده است لازم است که وارد مسیرهایی شوید و بر روی کلید آخر کلیک کرده و در پنجره سمت راست برنامه Regedit.exe دستور را با توجه به توضیحات قبل بسازید

که هر یک از اجزا آن را یک کلید می نامیم مانند مسیر زیر

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System

که کلید HKEY_Current_User  کلید ریشه نامیده می شود و کلیدهای دیگر زیر این کلید اصلی ساخته می شوند و هر یک از موارد Software , Microsoft , Windows , Current Version , Policies  و یا کلید Windows در زیر کلید Microsoft  قرار دارد. فرض می شود که کلید  System در زیر کلید Policies وجود ندارد و می خواهیم آن را بسازیم. بدین منظور به صورت زیر عمل می کنیم:

1- بر روی کلید Policies راست کلیک کنید.

2- وارد منوی New و بعد منوی Key را انتخاب کنید.

3- سپس نام کلید System را به جای New Value # 1 تایپ کرده و با زدن دکمه Enter آن را تایید کنید.

نحوه ساختن یک دستور و انتخاب نوع آن

برای اجرای یک دستور مانند دستوراتی که در این کتاب گفته شده است می توان به ترتیب زیر عمل کرد :

1- ابتدا مسیر دستور را از پنجره سمت چپ مشخص کنید (انتخاب مسیر)

2- در پنجره سمت راست کلیک راست کرده و گزینه New   را باز کنید ، در این منو یکی از سه نوع String Value ,  DWORD Value , Binary Value را مشخص کنید (انتخاب نوع مفدار)

3- سپس نام دستور را به جای New Value #1 تایپ کرده و با زدن دکمه Enter  آن را تایید کنید ( تایپ دستور )

4- روی نام دستور 2 بار کلیک کرده و با ظاهر شدن پنجره مربوطه مقدار مورد نظر را وارد کنید و با زدن دکمه Ok آن را تایید کنید ( مقدار ).

مثال	مقدار	نوع
"yes"	String Value	REG_SZ
%systemroot%system32	String Value	REG_EXPAND_SZ
0Î00000001(1)	Dword Value	REG_DWORD
01 00 00 00	Binary Value	REG_BINARY

نحوه عملکرد برنامه اجرایی Regedit.exe قسمت دوم

همانطور که گفته شد در پنجره سمت راست دستور و مقدار آنها مشخص می شود هر مقداری که به یک دستور رجیستری اختصاص می دهیم دارای نوع هایی می باشد. در رجیستری برای این مقدار 11 نوع از پیش تعریف شده وجود دارد. با این وجود برنامه های کاربردی نیز می توانند نوع های مخصوص به خود را تعریف کنند این انواع به سه دسته نوشتاری ( متن ) ، عددی و باینری تقسیم می شوند. از انواع نوشتاری مهمترین آنها REG_SZ , REG_EXPAND_SZ  می باشد ( نوع REG_EXPAND_SZ ) در ویندوزهای 2000 و XP به کار گرفته شده است ) از این 2 نوع نوع REG_SZ برای داده های نوشتاری ( متنی ) عادی مانند "C:\Windows\System\Shell32.dll" و یا "yes" به کار می رود نوع REG_EXPAND_SZ برای رشته حروفی به کار می رود که شامل متغیرهایی می باشد که در مسیر دیگر تعریف شده و بین علامت % قرار گرفته اند مانند % System root % System32 و در نوع عددی دو نوع به نامهای REG_DWORD برای اعدادی به کار می رود که به شکل استاندارد به کار می روند و نوع REG_BINARY که در واقع در مبنای HEX ( شانزده ) وارد می شوند.

نحوه عملکرد برنامه اجرایی Regedit.exe قسمت اول

برنامهRegedit.exe  برنامه ای می باشد که ویندوز آن را در اختیار کاربر قرار داده است تا بتواند در دستورات و مقدارهای Registry تغییرای را به دلخواه ایجاد کند. فایلهای منبع این برنامه 2 فایل User.dat و System.dat می باشد و هر تغییری که از طریق این برنامه در رجیستری ایجاد شود مستقیما در این 2 فایل اعمال می شوند

توجه داشته باشید که هر تغییری در رجیستری سریعا اعمال خواهد شد و برنامه Regedit.exe هیچگونه تاییده ای از کاربرنخواهد گرفت.

برای اجرا کردن برنامه Regedit.exe وارد منوی Run   از دکمه Start  شده و اسم فایل را تایپ کنید و با انتخاب دکمه OK این برنامه اجرا خواهد شد.

این برنامه دارای 2 پنجره می باشد که در پنجره سمت چپ ریشه و شاخه های رجیستری می باشد و در سمت راست دستور و مقدار آن مشخص می شود.

در پنجره سمت چپ یک ریشه به نام My Computer و پنج شاخه با عنوان های زیر وجود دارد

1) HKEY_CLASSES_ROOT  : شامل تناظر پسوند فایلها و سایر تنظیمات سیستم است.

2) HKEY_CURRENT_USER  : شامل تنظیماتی است که مختص کاربر فعلی است.

3) HKEY_LOCAL_MACHINE  : شامل تنظیماتی است که به طور سراسری اعمال می شود و به کاربر وابسته نیست.

4) HKEY_USERS : شامل تنظیماتی که مختص هر یک از کاربران متععد کامپیوتر ، از جمله کاربر فعلی است.

5) HKEY_CURRENT_CONFIG : شامل تنظیماتی است که مختص پیکر بندی سخت افزار موجود می باشد.

این پنج شاخه به نوبه خود دارای زیر شاخه هایی می باشند

مقدمه ای بر رجیستری بخش دوم

و در نهایت نسل سوم رجیستری از زمانی آغاز شد که سیستم عامل ویندوز سری 9X  که معروف ترین و پرکاربرد ترین آنها 95 و 98 می باشد به بازار عرضه شد ( که دارای رابط گرافیکی بسیار قوی (GUI) و پنجره های زیادی می باشند) این ویندوز به واسطه ساختار آن می تواند سخت افزارهای مختلفی را پشتیبانی کند و برنامه های کاربردی زیادی تحت این ویندوز ساخته شد و به واسطه این رابط گرافیکی کاربران می خواهند تنظیماتی را بر روی پنجره ها ، فونت ها ، سخت افزارها ، و برنامه ها به وجود می آورند در این میان آنچه که مسلم است این است که این تنظیمات ( که موارد آنها هم کم نیست ) احتیاج به ثبت در محضر خانه (Registry) دارند و از طرفی فایل های  Control.ini    Win.ini    System.ini  از نوع فایلهای متنی بودند و به واسطه این تنظیمات حجم این فایلها بسیار زیاد می شد . و Load  شدن این فایلهای متنی در هنگام شروع ویندوز و اعمال تنظیمات ذخیره شده در آنها زمان زیادی را به خود اختصاص می دادند و از طرفی آسیب پذیر می شدند به همین دلایل سازندگان ویندوز این تنظیمات را بر دو فایل System.dat  Uesr.dat   بنا نهادند که این فایلها را بر اساس اعداد باینری و Hex   ساخته می شدند هم امنیت بیشتری داشتند و هم حجم کمتری را اشغال می کردند.

در ویندوزهای 9X , 2000, XP وظیفه محضر خانه ثبت (Registry) بر عهده 2 فایل User.dat , System.dat قرار گرفت که بر اساس اعداد باینری و Hex  ساخته شده اند و چون این 2 فایل در حالت عادی برای کاربر قابل دسترسی نیستند ویندوز در این رابطه برنامه اجرایی Regedit.exe که در پوشه Window می باشد را در اختیار کاربر قرار داده است تا بتواند در صورت لزوم دستورات مقدارها و تنظیمات Registry ( مانند دستوراتی که در این کتاب گفته شده است ) را به دلخواه خود تغییر دهد و یا دستور و مقدار جدیدی را صادر کند

لازم به ذکر است که اگر اطلاعات کافی در مورد قسمتس از رجیستری ندارید هیچگاه آن را تغییر ندهید

مقدمه ای بر رجیستری بخش اول

در ابتدا کامپیوترها و کاربران بر اساس سیستم عامل MS-DOS فعالیت می کردند و برنامه هایی که ساخته می شد بر اساس این سیستم عامل بودند. برنامه تحت DOS برنامه هایی بودند که کاربر از راهی مشخص وارد برنامه می شد مراحلی را طی می کرد و راه خروج نیز مشخص بود و کاربر همیشه مجبور به طی کردن مسیرهای مشخص بود و برای رسیدن به منو وپنجره ای حتما باید از منو و پنجره قبلی آن عبور می کرد و هیچ گونه اختیاری در تنظیم منو پنجره ها و یا تغییر آنها نداشت ( که احتیاج باشد در جایی ثبت شود ) این خاصیت سیستم عامل DOS باعث می شد که اکثر تنظیمات این برنامه های کاربردی در مرحله برنامه نویسی و COMPILE کردن انجام شود و احتیاجی جهت ثبت تنظیمات در فایل نباشد.

با این وجود سیستم عامل DOS  از رجیستری (REGISTRY) مستثنی نبوده و سه فایل config.sys  msdos.sys  autoexec.bat  وجود داشتند که که سیستم عامل DOS و جمعا برنامه های کاربردی تنظیماتی مانند اختصاص دادن Buffer و یا تعریف Cdrom و یا غیره را در این فایل ها ثبت می کردند و در واقع این سه فایل نقش محضرخانه ثبت و یا همان Registry  را ایفا می کردند.

بعد از سیستم عامل MS-DOS سیستم عامل Windows 3X  به بازار عرضه شد که تحولی در سیستم عامل و نحوه ساخت برنامه های کاربردی ایجاد کرد. سیستم عامل Windows 3X دارای پنجره هایی بود که کاربر می توانست در نحوه ظاهر شدن  رنگ اندازه پنجره ها و نحوه اجرا شدن برنامه ها دخالت کرده ( امکانی که در DOS وجود نداشت )  و آنها را به دلخواه تنظیم کند چیزی که در اینجا مسلم است این است که تنظیمات سیستم عامل و یا تنظیماتی که توسط کاربر اعمال می شد باید در فایلی ذخیره می شد تا هر بار که سیستم عامل راه اندازی می شود احتیاجی به تنظیمات مجدد نباشد از طرفی به علت آنکه تنوع تنظیماتی که توسط کاربر و یا برنامه های کاربردی ایجاد می شد بسیار متعدد بود و ممکن بود که کاربران بخواهند دائما این تنظیمات را تغییر دهند و از طرفی دیگر اگر سازندگان این سیستم عامل می خواستند که از همان سه فایل DOS برای ثبت این تنظیمات استفاده کنند ممکن بود این سه فایل که فایل های حیاتی و Boot کننده سیستم نیز بودند دچار اشکال شده و آسیب ببینند به همین منظور این بار و در این سیستم عامل فایل هایی با پسوند ini که مهمترین آنها Win.ini  System.ini  Control.ini بودند ، وظیفه ثبت تنظیمات (محضر خانه ) و یا Registry را بر عهده گرفتند